วันก่อน ก่อนที่จะมีการเจรจา น้ำน้อยเห็นภาพที่ถ่ายทอดอากาศแล้วอยากจะร้องไห้ สิ่งที่น้ำน้อยเห็นคือ อาวุธทหารครบมือ คอยตั้งรับ ออกรบ แต่น้ำน้อยไม่ได้ติดใจทหารหรอก ที่เขาสั่งมาก็ถูกต้องแล้ว การเป็นผู้นำต้องมองการไกล
อยากรู้จังว่าเขามองตัวเองกันบ้างมั้ย แค่โจรใต้ก็จะแย่อยู่แล้ว น้ำน้อยก็ไม่ได้ว่าน้ำน้อยอยู่ฝ่ายไหนหรอกนะ
แต่เหมือนกับว่า กลุ่มผู้นำเสื้อแดงไม่ต้องการที่จะยุติความรุนแรง กลุ่มผู้นำนี้ต้องการสร้างความรุนแรง เพราะคำตอบออกมาว่า สิ้นปี นายกยอมยุบ แล้วทางโน้นก็ตอบทันควันเลยว่าไม่ยอม เออ เอาดิ จะเอาอย่างเดียว หยุดเถอะ ไม่สงสารใครก็สงสารตัวเองบ้าง ไม่สงสารลูก สงสารเมีย ไม่สงสารน้ำน้อย ไม่สงสารผู้ป่วย ไม่สงสารพ่อค้า ไม่สงสารเด็กนักเรียน ไม่สงสารพยาบาล ไม่สงสารหมอ ไม่สงสารทหาร พวกเนี้ย อยากจะรู้นัก มีความสุขรึไง ก็รู้นะว่าเป็นงานของท่าน แต่จะดีมากถ้าไม่ทำให้น้ำน้อยเดือดร้อน(ขอพูดแบบเห็นแก่ตัวเลย เพราะเห็นแก่ตัวกันจัง) น้ำน้อยรู้ว่าในกลุ่มคนมันมีดีและไม่ดีปะปนกันอยู่ แต่ละคนก็ต้องมีจุดมุ่งหมาย
แต่คำตอบออกมาเหมือนว่า ไม่ได้ยึดประชาชนส่วนใหญ่เป็นที่ตั้ง ยึดแต่ตัวเอง และไม่ต้องอ้างใครเลย ชีวิตตัวเอง กำหนดเอง เลือกที่จะตายเอง เลิกอ้าง ได้แล้ว
ประเทศไม่ใช่ชีวิตของใครคนใดคนหนึ่ง ไม่ควรพูดว่ายุบแล้วไปเอาดาบหน้า! หยุด…เปิดใจให้กว้างกันบ้าง
น้ำน้อยไม่ชอบเสื้อใดทั้งนั้น และอยากให้รัฐดำเนินคดี อย่างน้อยก็เก็บหลักฐานให้ครบถ้วน จัดการเป็นรายบุคคลไป
ขออภัยที่คำขั้นต้นอาจจะออกดูไม่สุภาพ แต่ขอให้เพื่อนๆ มีสติกันหน่อยก็แล้วกัน เฮ่อ…