อ่านนิยาย .com นิยาย นวนิยาย นิยายอ่าน อ่านนิยายฟรี สำนักพิมพ์ แฟนอาร์ต

จากชีวิตจริงของคนหนึ่ง ช่วยแสดงความคิดเห็นด้วยนะคะ

สมมุติว่าชื่อแดง นายแดงการศึกษาน้อย จบแค่ ปวช ฐานะครอบครัวปานกลาง พ่อแม่ประกอบธุรกิจมอมเมา นายแดงมีรักกับสมทรงและพบกับความผิดหวัง ต่อมาได้คบกับสาวคนหนึ่ง ชื่อ จิต นายแดงอยู่กินกับจิตมาเจ็ดปี

จิตส่งเงินให้ตลอด เธอมีฐานะยากจนแต่ทำงานเก่งเงินเดือนสูง ดูแลนายแดงเป็นอย่างดี รู้ว่าพ่อแม่ตัวเองเป็นเอดส์ก็ไม่ได้ทิ้งไป แต่อาการของพ่อแม่รุมเร้าอย่างหนักจึงไม่สามารถคบกับจิตได้ นายแดงได้พบกับผู้หญิงคนไหม่ชื่อ หมวย

ได้บอกหมวยและอยู่กินกันอย่างเปิดเผย ทั้งๆ ที่อยู่กินกับจิตมานาน พ่อแม่นายแดงรู้แต่ก็ไม่ได้บอกอะไร และไม่ได้ไปหาแม่ของจิต แดงทิ้งจิตไว้ และมาหาเป็นครั้งคราว โดนทำเหมือนจิตเป็นเมียเก็บและมาที่หลัง แดงพยายามตีตัวออกห่าง

และหาว่า จิต มีชู้ แต่ก็จับไม่ได้ไม่มีหลักฐาน แต่จิตมีหลักฐานแต่ก็ไม่ได้ราวี หมวยคิดว่าจิตเป็นคนแย่งหมวยจึงส่งข้อความต่อว่า จิดเลยอยากเลิกเนื่องจากจิตก็มีฐานะดี แต่แดงก็ยังเที่ยวกลางคืนไปเรื่อย และบอกเลิกกันพยายามทำตัวเป็นคนดีว่าดูแลพ่อแม่

ที่แท้ไปอยู่กับผู้หญิงอีกคน ตอนนี้จิตขอเพียงอย่างเดียวคือความปลอดภัยจากการราวีของหมวย และแดง

ถ้าคุณเป็นจิตคุณจะทำยังไง เมื่อถูกตามราวีด้วยอาการแกล้งหึงหวง

 ถ้าคุณเป็นแดงจะทำอย่างไร เมื่อพ่อแม่เป็นเอดส์

ถ้าคุณเป็นหมวยคุณจะทำอย่างไร ถ้ารู้ว่ามีกิ๊กมาติดพัน

กรุณาตอบตามความเป็นจริง -0- เรื่องจริงมียิ่งกว่านั้นอีก – -;; ไม่อยากจะสาธยายความเลว

ใครที่เป็นแฟนคลับน้ำน้อยก็คงจะรู้ว่าน้ำน้อยย้ายไปอยู่สระแก้ว ซึ่งเป็นที่ๆ ไม่คุ้นเคย
น้ำน้อยอยู่ในบ้านพักคนงาน ซึ่งนั่นก็เป็นที่ทำงานด้วย ในตอนเย็นหลังเลิกงาน คนงานก็กินเหล้ากันที่นั่น ทุกๆ วันก็ดำเนินตามไปปกติ
จนวันหนึ่งเป็นช่วงฟุตบอลโลก คนงานกินเลี้ยงกันที่อื่น แล้วแฟนก็ออกไปกินเหล้าข้างนอกในเวลาประมานเที่ยงคืน น้ำน้อยขอเรียกชื่อย่อแล้วกัน เพราะมันแค่ลวนลามแต่ไม่ได้ข่มขืน เราต้องให้โอกาสคน – -
นาย บ โทรมาหาแฟนว่าอยู่ไหน แฟนบอกว่าอยู่บ้านพักทั้งๆ ที่แฟนอยู่ในที่ทำงาน(ที่ทำงานที่นั่นกินเหล้าด้วย) นาย บ ก็มา เราก็นึกว่าแฟน ก็เลยชะโงกหน้าไปดู เห็นรถมอเตอร์ไซต์ก็รู้ว่าไม่ใช่ของแฟน
แต่เห็นว่าแฟนเคยเอารถมอเตอร์ไซต์คนอื่นขับมา น้ำน้อยก็เลยตะโกนออกไปเป็นชื่อแฟน แต่เขาก็ก็ตะโกนกลับมาว่ามันยังไม่มา โทรไปตามดิ เราก็ตอนกลับไปว่าขี้เกียจโทร ตะโกนกันแต่ก็ไม่ได้มองว่าใคร
ก็เลยคุยกับเพื่อนที่อยู่ข้างบน เพื่อนบอกว่าทำไมเขาไม่กลับไปล่ะ เราก็ไม่เข้าใจ สักพักแฟนก็มาจะมานอน แล้วชวนทะเลาะด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง เก็บข้าวของทำเป็นจะออกจากบ้าน เราก็เลยบอกว่าไม่ต้องไปเดี๋ยวเราไปเอง
ไอ้เราก็ร้องไห้ นาย บ ก็ขี่รถตามมา เราก็นึกว่าแฟน ก็เลยเลี้ยวหลบ แต่จริงๆแล้วไม่ใช่แฟนแต่เป็นนาย บ ทำท่าทางปลอบใจ และเรียกขึ้นรถ เราก็นึกว่าปรารถนาดี เพราะก็รู้จักกันทำงานด้วยกัน แฟนก็เป็นหัวหน้า เราก็ไม่รู้ว่าเป็นคนเดียวกันกับที่เมา
ก็ไม่รู้ว่าเป็นคนเมา (แต่จะอ้างว่าเมาไม่ได้หรอก) เขาก็ดึงแขนเราขึ้นรถ แล้วก็บอกว่าทางนี้เข้าไปที่บ้านพัก ไอ้เราก็ไม่คิดว่ามันจะพาไปที่เปลี่ยวเป็นวัด แล้วมันก็จับขาเราในขณะที่เรานั่งเบาะหลัง แล้วบอกว่า
“เสียใจมากเลยเหรอ” เราก็บอกว่าจะกลับบ้านพัก

เดี๋ยวน้ำน้อยขอพักเรื่องไว้แค่นี้ก็นะ พอดีชั่วโมงเงินจะหมด ไม่มีเงินติดตัวเลย เลยอาจดูเหมือนเว็บมาสเตอร์ขาดหายไป – -;; กว่าจะทำใจได้ก็ผ่านไปสองวันเหมือนกัน ตอนนี้นอนไม่ค่อยหลับเลย เครียดมากกกกก