You are currently browsing the archives for พฤศจิกายน 2011.
Displaying 1 - 5 of 35 entries.

นิภา หญิงสาวที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เธอทำในสิ่งที่คิดว่าตนเองถูก อาจจะด้วยเหตุผลที่เธอมีอีโก้ในการทำงาน หรือเป็นผู้นำในเรื่องการเงินของครอบครัว ทำให้เธอไม่สนใจฟังคำทัดทานของคนในบ้าน เพราะในใจเธอคิดว่า ‘ฉันสามารถดูแลตัวเองได้’ แต่สิ่งที่ได้มาคือความเจ็บปวดเกินกว่าจะทนไหว “จะไปอยู่ข้างนอกจริงๆ เหรอ พ่อไม่อยากให้ไปเลย” พ่อพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง เมื่อลูกสาวคนโตกำลังจะออกไปจากอกของพ่อแม่ “พ่อ ภาตื่นไปทำงานไม่ไหว ถ้าจะกลับก็ต้องกลับดึก แล้วการเดินทางมันก็อันตรายอีก มืดก็มืด ที่ภาไปพักนี่ก็เป็นที่อยู่บริษัทเพื่อน อยู่กันหลายคน แหม…ยังไงภาก็จะมาหาพ่อทุกเดือนเลย” …
Continue reading คำพูดของพ่อ »

นิยายแจ่มใส พิมพ์คำ และหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊คส์คุณภาพดี เล่มละ 100 บาท ราคาเดียว นิยายทุกเล่มปกพร้อม สภาพสวย โปรโมชั่นพิเศษ ซื้อครบ 1000 บาท รับไปเลย Schedule หน้าปกเป็นรูปหอเอนปิซ่ามูลค่า 100 บาท ฟรี ด่วน!!! (ของแถมมีจำนวนจำกัด^^) ปล. สามารถขอดูสภาพหนังสือก่อนได้โดยส่ง SMS เท่านั้น ที่เบอร์ 0895045391 แจ้งชื่อหนังสือ อีเมล์ของท่าน และเบอร์ติดต่อกลับ ค่าจัดส่งลงทะเบียนเล่มแรก 20 บาท เล่มต่อไปเล่มละ 5 บาท ซื้อครบ 500 บาทจัดส่งลงทะเบียน ฟรี EMS เพิ่ม 30 บาท วิธีสั่งนิยาย เข้าไปสั่งซื้อนิยายที่…
Continue reading นิยายแจ่มใส พิมพ์คำ และหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊คส์คุณภาพดี เล่มละ 100 บาท ราคาเดียว »

กราบขออนุญาตดวงวิญญาณที่ได้ถูกนำมาเผยแพร่เรื่องราว เพื่อเป็นวิทยาทาน บุญกุศลที่ได้จากการเผยแผ่เรื่องนี้ขออุทิศให้วิญญาณที่ได้นำมาถ่ายทอดได้ไปภพภูมิที่ดี ที่สูงขึ้นด้วยเทอญ เห็นมีเรื่องเล่าจากทางบ้านส่วนมากจะเป็นเรื่องผี น้ำน้อยขอเขียนเรื่องวิญญาณในโรงเรียน จากประสบการณ์จริง มาเล่าให้เพื่อนๆ ฟังบ้างนะคะ เรื่องมันเริ่มต้นตั้งแต่สมัยที่เราอยู่ ป.5/3 ตอนนั้นสอบปลายภาคเพื่อจะเข้า ป.6/3 (อยู่ห้องไหนก็ต้องอยู่ห้องนั้นตลอด) อาจารย์ ประกาศให้ยืนสมาธิไว้อาลัย เด็กชาย สมบูรณ์ ซึ่งประสบอุบัติเหตุรถชน เนื่องจากเดินอยู่ริมฟุตบาทตามทางเดินรถ (คือเดินชิดซ้ายถนน) พวกเรา ป.5/3 ได้ยินข่าวนี้ถึงกับขนลุกซู่ หลังจากนั้นการสอบก็ผ่านไปได้ด้วยดี เมื่อพวกเราขึ้น ป.6/3 ห้องเดิมที่เขาเคยอยู่ เรื่องมันมีอยู่ว่า วันนั้นเราเป็นเวรตอนเย็น งานเก็บกวาดกว่าจะเสร็จก็ 5 โมงเย็น บ้านเพื่อนๆ ก็อยู่แถวนั้นกัน อาจารย์บอกว่าจะขึ้นมาตรวจ รอตั้งนานอาจารย์ก็ไม่มาสักที (คงจะลืมไปแล้วว่าสั่งเด็กให้รอ) เรากับเพื่อนอีกสองคน เล่นอยู่ในห้องอย่างสนุกสนาน นักเรียนในโรงเรียนมีค่านิยมอย่างหนึ่งก็คือ ต้องทาแว๊กขัดพื้นให้มัน ยิ่งลื่นเลยยิ่งดี พวกเราเล่นไปสักพัก ‘ส้ม’ เพื่อนคนหนึ่งก็ได้ยินเสียง จึงออกไปข้างนอก ไม่เข้ามาในห้อง ‘กล้วย’ เพื่อนอีกคนเห็นท่าไม่ดีจึงเดินไปหา…
Continue reading วิญญาณของเด็กชายสมบูรณ์ »

หวัง เชียนจิน วัน 18 ปี สมองเป็นอัมพาต กำลังใช้ริมฝีปากพิมพ์ตัวอักษร สาวน้อยหวังสามารถเขียนนิยายจนเว็บไซต์นวนิยายระดับมาตรฐานรายหนึ่งเสนอสัญญาขอซื้อลิขสิทธิ์ (ภาพซินหวาเน็ต) เอเจนซี-เด็กสาวเป็นอัมพาต ไม่สามารถเคลื่อนไหวแขนขาได้ เธอพากเพียรเรียนรู้การใช้ริมฝีปากพิมพ์ตัวอักษร จนสามารถเขียนนิยาย กลายเป็นนักเขียนออนไลน์ที่มีผู้เสนอสัญญาซื้อขายลิขสิทธิ์งานเขียน เธอผู้น่าทึ่งผู้นี้คือ หวัง เชียนจิน วัย 18 ปี เป็นชาวเมืองเจิ้นเจียง มณฑลเจียงซู ครอบครัวหวัง เชียนจินอาศัยในตึกอพาร์ทเมนท์เก่าๆ แม้เธอพูดได้ แต่ก็เพียงออกเสียง “ตูตู รังรัง” และสามารถทรงตัวนั่งอยู่บนรถเข็นเท่านั้น การใช้ริมฝีปากเคาะตัวอักษรแต่ละตัวออกมาก็ต้องใช้เวลา 3-4 วินาที นิยายของเธอ ที่มีชื่อเรื่องว่า ไจว้กงจู่เตอป้าเต้าไท่จื่อเย่ กำลังได้รับการดาวน์โหลดอย่างต่อเนื่อง นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวความรักระหว่างเจ้าหญิงจอมหยิ่งและเจ้าชายเจ้าอารมณ์เอาแต่ใจตัว มีลีลาการเขียนแบบเด็กๆ ใช้ภาษาง่ายๆสบายๆ แต่งบทสนทนาได้อย่างงดงาม นิยายเรื่องนี้แต่งไปได้ 82 บท สองแสนตัวอักษร* (ซึ่งอาจพิมพ์เป็นหนังสือเล่มขนาดราวสองร้อยหน้า) มีจำนวนคลิกที่เข้ามาอ่าน 340,000 ครั้ง “หนูเขียนนิยายเรื่องนี้เมื่อเดือนม.ค.ปีที่แล้ว วันหนึ่งหนูเขียนได้…
Continue reading สาวน้อยมหัศจรรย์! เป็นอัมพาต ใช้ปากเขียนนิยายจนได้รับสัญญาซื้อลิขสิทธิ์ »

หลังจากได้เซลล์แล้วนอนพักพื้นร่างกายรอให้เซลล์เจริญเติบโตได้ซัก 13 วัน อาการเริ่มเบาลง อ้วกลดลง ถ่ายลดลง แต่ทานอะไรยังไม่ได้แม้กระทั่งจิบน้ำ พี่หมอเริ่มเป็นห่วงมาก ซายก็ท้อและถอยแล้ว แปลก..วันที่14ซายก็ทานข้าวได้บ้าง ดื่มน้ำได้บ้าง พี่หมอยอมถอดยาบางตัวออกให้ เพราะได้ยาทีไร อ้วกไม่หยุดทุกที พอวันที่ 15 ซายทานได้เยอะ ขอร้องพี่หมอให้เอาสารอาหารออก และไขมัน พี่หมอขอผลัดไปอีก 3 วัน แต่ซายทนไม่ได้มันเหม็น แกก็ไม่ยอม.. หลังมา 17 วัน อาการดีขึ้นแบบ ก้าวกระโดด ลุกนั่ง เดินได้บ้าง ทุกอย่างดีขึ้นราวกับปาฏิหาริย์ พี่หมอมาพบ ซายยิ้มด้วยความดีใจ น่าจะมีข่าวดี เรากินได้ นอนได้ ถ่ายเริ่มเป็นเนื้อ และลดลง พี่หมอยิ้มมาด้วยอาการของคนดีใจสุดขีด พี่หมอ ปาณิสรา เป็นไงมั่ง? ซาย ดีขึ้นมากค่ะพี่หมอ ไม่ปวด ไม่ทรมาน อ้วกก็เบาลงแค่มีคลื่นไส้ อย่างอื่นปกติค่ะ ไม่เหนื่อย ไม่มีเลือดออก…
Continue reading คุณคือความหวัง »