จันจิมาหน้าลิง

บทที่2 หน้ากากวิเศษ 50%

 

บทที่ 2

หน้ากากวิเศษ

 

หน้าต่างใหม่ที่โผล่ขึ้นมันทำให้เธอต้องหยุดดูและตั้งสมาธิอยู่กับมัน

/ คุณคงนึกว่ามันเป็นเรื่องโกหก แต่เปล่าเลยครับ มันคือเรื่องจริง หน้ากากที่เราขาย ดัดแปลงจากหน้ากากของแก้วมณี แตกต่างกันที่ว่า หน้ากากของแก้วมณีทำให้หน้าคนคล้ายกับหน้าของม้า แต่หน้ากากของเราจะเปลี่ยนจากหน้าสัตว์ให้เป็นหน้าคน ถ้าหน้าของคุณคล้ายตัวอะไรสักอย่าง เชิญมาทางนี้! /

จันจิมาเลื่อนดูรูปภาพประกอบ เป็นรูปผู้หญิงหน้าเหมือนปลาบู่ เมื่อสวมเข้าไปใบหน้าและร่างกาย ผิวพรรณ สวยค่อยๆ เปลี่ยนราวกับคนละคน โดยมีหมายเลขเวลาเดินไปเป็นเวลาสามเดือน

/ รุ่นทดลอง ราคา 5000 บาท

เพียงคุณมีหน้าตาเหมือนสัตว์บางอย่าง ถ่ายรูปคุณแล้วกรอกข้อมูลส่วนตัว ไม่ต้องห่วงครับ ทุกอย่างของเราจะเป็นความลับอย่างที่คุณต้องการ แต่ถ้าคุณหน้าตาไม่เหมือนสัตว์ชนิดใด เราขอสงวนสิทธิ์งดจำหน่าย /

จันจิมาสังเกตเห็นว่าในเนื้อหาของเว็บไซต์ไม่มีสิ่งใดที่ระบุการติดต่อกลับ ทั้งสถานที่ก่อตั้ง เบอร์โทร หรืออีเมล มีเพียงกล่องสนทนาโต้ตอบของเว็บไซต์เท่านั้น

“รุ่นทดลอง นี่มีผลข้างเคียงหรือเปล่าคะ” จันจิมาถามผ่านเว็บเบราว์เซอร์

/ “ไม่มีค่ะ มีเพียงข้อควรระวัง ในเวลาใส่หน้ากาก อย่าทำให้หน้ากากเป็นรอยเพราะจะทำให้มันค่อยๆ เสื่อมสภาพกลายเป็นหน้าสัตว์เดิม และก็ถ้าใส่แล้วอย่าลืมดูแลอาหารการกิน และบำรุงครีมด้วยนะคะ”/

“ทำไมถึงไม่มีข้อมูลของบริษัทในเว็บไซต์เลยคะ”

/ “เพราะของเราเป็นโครงการลับ ลองคิดดูสิ ถ้าวงการศัลยกรรมรู้ว่ามีหนทางที่ทำให้หน้าสวยแล้วจะเกิดความวุ่นวายขนาดไหน” /

แม้ว่าจะเป็นคำตอบที่ดูไม่สมเหตุสมผล แต่ด้วยความที่เธออยากสวยก็เหมือนทำให้เธอเชื่อคำพูดนั้นอย่างง่ายดาย

/ “เพื่อให้ลูกค้ามีความเชื่อมั่นเราจึง มีระบบเก็บเงินปลายทางค่ะ”/

“ขอบคุณค่ะ” สาวหน้าลิงจบการสนทนาเมื่อเห็นว่ามีระบบเก็บเงินปลายทาง เธอจึงลองกรอกข้อมูลเพื่อสั่งซื้อ ซึ่งมีเพียง วันเดือนปีเกิด ชื่อ ที่อยู่ และเบอร์โทรศัพท์ แม้ว่าจะดูเสียเปรียบสักหน่อยที่เรารู้เพียงข้อมูลฝั่งเราเท่านั้น แต่ก็ช่างมันเถอะ เธอจ่ายเงินเมื่อครบชั่วโมงแล้วกลับบ้าน

 

ในที่สุดพัสดุก็มาถึงเมื่อเวลาผ่านไปเพียงสามวัน จันจิมาแกะหีบห่ออย่างตื่นเต้น แต่วินาทีแรกที่หล่อนเปิดมันออกมาสิ่งที่เผยอยู่ในนั้นทำให้เธอต้องรู้สึกผิดหวัง ข้างในกล่องมีหน้ากากยางขนาดเกือบเต็มศีรษะ มันมีความยาวจากใบหน้าจนถึงลำคอเว้นเพียงช่วงผม นอกจากนี้ยังมีสมุดคู่มือที่แปลถึงสี่ภาษา จีน ไทย อังกฤษ และฝรั่งเศส

จันจิมา หน้าก็ลิง แถมยังมาคาดหวังอะไรบ้าบออีก

เอาล่ะ สิ่งที่สามารถทำได้ตอนนี้ก็คืออ่านคู่มือที่คนทางนั้นส่งมาให้

 

/ หน้ากากวิเศษ

สรรพคุณ
เปลี่ยนหน้าสัตว์ให้เป็นหน้าคน

วิธีใช้

  1. ทำความสะอาดผิวหน้า
  2. นำหน้ากากจุ่มน้ำจะทำให้วัสดุเหนียว แล้วใส่หน้ากาก
  3. รอจนแห้ง หรืออาจจะใช้พัดลมหรือไดร์เป่าผมช่วย หน้ากากจะติดเรียบกับผิวหน้าไปทันที ใช้เวลาสามเดือนหรือมากกว่านั้น หน้าจะค่อยๆ สวยขึ้น
  4. ดูแลสุขภาพอย่างสม่ำเสมอ
  5. เมื่อคุณไม่พอใจ อยากได้ใบหน้าเดิมกลับมาให้ ขูดหน้ากากจนเป็นรอย แล้วมันจะค่อยๆ เสื่อมสภาพออกมาเอง

ข้อควรระวัง

หน้ากากนี้ใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น อย่าทำให้เป็นรอยขีดข่วน ไม่เช่นนั้นใบหน้าและรูปร่างของคุณจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม /

 

“ลองใส่ดูสักหน่อยก็แล้วกัน อย่างน้อยก็เสียเงินไปแล้วนี่” ร่างอ้วนใส่หน้ากากแล้วเอาหน้าผึ่งพัดลมให้แห้ง จันจิมารู้สึกถึงความผิดปกติ หน้ากากยางนั้นได้ผสานกับหน้าเธอดั่งกลายเป็นเนื้อเดียวกัน

สาวหน้าลิงรู้สึกดี ในใจวาดฝันถึงใบหน้าในอนาคต

 

จันจิมากลับมาฝึกงานหลังจากวันหยุดยาวผ่านไป รูปร่างเธอผอมลงทุกคนเห็นถึงความเปลี่ยนแปลง

“ทำอะไรมา ทำไมสวยขึ้น” กฤตชัยเอ่ยทัก

“คงเป็นเพราะจันจิมาผอมลงล่ะมังคะ” ร่างสาวยิ้ม รูปร่างที่ผอมลงส่งผลให้ใบหน้าเรียวขึ้นจมูกของเธอดูเป็นสัน จมูกที่เคยกว้างกลับเล็กลง ริมฝีปากที่เคยกว้างก็กลับดูอวบอิ่ม

“มีความรักใช่ไหมเนี่ย ถึงลุกขึ้นมาทำสวยได้ขนาดนี้ เดี๋ยวพี่ไปทำงานก่อนนะ ตั้งใจฝึกงานดีๆ ล่ะ” กฤตชัยยิ้ม ในเวลานั้นเองก็มีไลน์เข้ามาพอดี

จันจิมาสังเกตท่าทางของเพื่อนร่วมงานเปลี่ยนไป แต่ละคนดูสนใจเธอเป็นพิเศษแตกต่างจากที่เคยพบครั้งแรก นี่ล่ะนะ คนสวยมักจะมีโอกาสและคนสนใจมากกว่าคนขี้เหร่

ในเวลาพักกลางวันกฤตชัยควงแขนแฟนออกมาสวนกับจันจิมาที่กำลังจะเข้าตึกพอดี

“จันจิมาไปกินข้าวด้วยกันไหม เดี๋ยวพี่เลี้ยง” กฤตชัยชวน

“ไม่ดีกว่าค่ะ” จันจิมายิ้มเจื่อน

“ไปกินด้วยกันเถอะ แค่นี้พี่กฤตขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก” แฟนกฤตชัยยิ้มอย่างเป็นมิตรในขณะที่ฝ่ายชายลูบหัวคนที่พูดด้วยความเอ็นดู

“แสนรู้จริง น้องสาวคนนี้”

“ไม่อย่างนั้นจะเป็นน้องพี่กฤตเหรอ” น้องสาวยกมือของพี่ชายออกจากหัว

“น้องสาว!” จันจิมาแสดงสีหน้าประหลาดใจ

“ก็น้องสาวสิ คลานตามกันมาเลย ทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้นล่ะ หน้าเราสองคนไม่เหมือนกันเหรอ” กฤตชัยถาม

“ก็เหมือนอยู่ค่ะ” จันจิมามองหน้าทั้งคู่ชัดๆ อาจเป็นเพราะในตอนแรกเธอไม่ชอบขี้หน้าผุ้หญิงตรงหน้าจึงไม่ได้สังเกตและทึกทักเอาเองว่าทั้งคู่เป็นแฟนกัน

“ว่าไง จะไปไหม”

“ไม่เป็นไร จันจิมาเอาข้าวมากินค่ะ พอดีแม่ทำอาหารไว้เยอะ” อดีตสาวหน้าลิงยิ้ม

“งั้นเอาไว้คราวหน้านะ” กฤตชัยพูดจบก็ควงแขนน้องสาวออกไป จันจิมามองตามด้วยความรู้สึกมีความหวัง

 

เวลาผ่านไปจนกระทั่งแสงตะวันลับลง จันจิมามองใบหน้าตัวเองในกระจกจนเกือบลืมเวลากินเวลานอน แล้วเอามือถือจอสีมากดถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก

“ถ้ามะรืนนี้ไปวิทยาลัย พวกเพื่อนจะจำฉันได้ไหมนะ เป็นคนสวยนี่มันน่าหนักใจจริง” จันจิมายิ้มใส่กระจก

เป็นดั่งคาด ในผู้ชายรวมทั้งผู้หญิงในวิทยาลัยต่างมองหน้าตาและรูปร่างของจันจิมาเป็นตาเดียว ส่วนมากก็จะถามเคล็ดลับความสวยความงาม เธอก็ตอบว่า ออกกำลังกาย ทานอาหารที่มีประโยชน์อะไรเทือกนั้น

การฝึกงานในฝ่ายบริการสองเดือนหลังเป็นไปอย่างราบรื่น คงจะเป็นเพราะหน้าตาและอัธยาศัยที่เปลี่ยนไป ก็นี่ล่ะ หน้าตาสวย รูปร่างดี ความมั่นใจก็ตามมา หนุ่มๆ มากหน้าหลายตาก็เริ่มพูดดีกับเธอ แต่สาวสวยก็ไม่ได้สนใจ เพราะอะไรนั่นเหรอ ก็คนพวกนี้ไม่มีความจริงใจเลยน่ะสิ แรกแต่เริ่มก็มองเธอเป็นตัวประหลาด พอสวยเข้าหน่อยก็ทำเป็นสนใจ ไม่เหมือนกับกฤตชัยที่ไม่เคยรังเกียจเธอเลย

แต่กฤตชัยไม่มีทีท่าว่าจะชอบจันจิมามากกว่าเพื่อนร่วมงาน เธอจำเป็นต้องทำใจ และเขียนใบสมัครทำงานต่อในตำแหน่งประชาสัมพันธ์

 

ในวันหนึ่งขณะที่จันจิมากำลังทำหน้าที่อยู่หน้าเคาเตอร์

ตรู๊ด…

“ว่าไง นีรภา” จันจิมารับมือถือทันทีเมื่อเห็นชื่อเพื่อนสนิทปรากฏอยู่บนหน้าจอ

/“ว่างไหม เดี๋ยวฉันไปหาที่โรงแรม”/

“ทำไมเหรอ”

/“อยากให้พาไปซื้อของที่ห้างเป็นเพื่อนหน่อย เหงาน่ะ”/

“เอาสิ”

/“เธอเลิกงานกี่โมง”/

“สี่โมงเย็น”

/“งั้นเดี๋ยวเจอกันนะ”/

50%

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Anti-spam image