หลายเรื่องที่นักเรียนยังไม่รู้

หลายเรื่องที่นักเรียนยังไม่รู้

11260704_1012961785392486_5466401149574140161_n
รูปนี้มาจากเพจ FB: Growtogether photography.

น้ำน้อยเขียนสรุปมาจากประสบการณ์ของตัวเอง บางทีตอนเด็กๆ เราก็คิดว่าผู้ใหญ่ไม่เข้าใจ จะสั่งการบ้านอะไรกันนักหนา หลายวิชา เรียนเสร็จก็ต้องกลับไปทำการบ้าน งานบ้านก็เยอะ แล้วยังเรื่องตัดผม เครื่องแต่งกาย บางทีเราก็อยากทำอะไรแหวกแนวบ้างไม่เห็นจะเสียหายอะไรเลย ความรักในวัยเรียน ผู้ใหญ่คิดมาไปเองเองหรือเปล่า ก็มันเรื่องของหนูนี่นา ทุกอย่างที่อาจารย์เคี่ยวเข็ญมันก็มีเหตุผลเหมือนกันนะ

  1. ทำไมสั่งการบ้านเยอะจัง? เมื่อเราทำงานก็มีงานหลายประเภท (นี่ยังไม่รวมไปถึงงานบ้านนะ) อาทิ งานที่เป็นหน้าที่ประจำที่ได้รับมอบหมาย งานด่วนแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า งานที่หัวหน้าสั่งมาเป็นพิเศษ บางงานต้องพบกับหัวหน้าหลายลำดับชั้น แถมความคิดเห็นไม่เหมือนกันอีก(มีวิธีแก้คือเราต้องมองตามลักษณะสายของบุคลากรในที่ทำงานว่าขึ้นตรงกับใคร) ที่อาจารย์ให้งานเยอะคิดซะว่าเป็นการฝึกก่อนลงสนามจริงก็แล้วกัน (จริงๆ ก็เห็นใจ แต่ก็ต้องสั่งเพื่อประเมิน หรือว่าจะสอบ หือ?)
  2. ทำไมต้องกำชับเรื่องเครื่องแต่งกายด้วย? การแต่งกายให้สุภาพเป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงความน่าเชื่อถือ เป็นสิ่งแรกที่มองเห็นได้ง่าย และเป็นการฝึกให้นักเรียนอยู่ในกฎระเบียบ (นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้มิจฉาชีพมักจะแต่งตัวดี)
  3. ทำไมต้องกำชับเรื่องรูปถ่ายติดวุฒิ? ถามจริง เธอจะเอาใบวุฒิไปสมัครงานหรือเปล่า ถ้าเธอใส่เสื้อยืดหรือใส่เครื่องประดับถ่ายรูป เชื่อเลยว่าบริษัทเห็นแค่นี้ก็โยนใบสมัครของนักเรียนทิ้งไปแล้ว (ขออนุญาตใช้คำว่าเธอจะได้ดูสนิทสนม)
  4. ทำไมต้องห้ามไม่ให้มีความรัก? เพราะจะทำให้เรียนไม่รู้เรื่อง แม้ว่าจะช่วยกันติวก็ตาม ยังไม่รวมเรื่องท้องก่อนวัยอันควรอีกนะ
  5. ทำไมอาจารย์ต้องทำหน้าดุ? เพราะว่าจะได้ปกครองนักเรียนได้ นักเรียนบางคนก็ทโมนเหมือนลิง ถ้าไม่ทำสีหน้าจริงจัง มีหวังไม่เรียนกันพอดี
  6. ทำไมอาจารย์สอนไม่รู้เรื่อง? อันนี้ก็พยายามอยู่นะ แต่ถ้าไม่เข้าใจก็ช่วยถามหน่อยก็แล้วกัน หรือไม่ก็บอกอาจารย์เลยว่า “อาจารย์คะ อาจารย์ใช้ศัพท์สูงหรือทับศัพท์มากเกินไปพวกหนูจึงไม่เข้าใจค่ะ” อย่าเปิดประเด็นว่าไม่เข้าใจตั้งแต่ต้น เพราะอาจารย์อาจจะเข้าใจผิดว่านักเรียนไม่ตั้งใจฟัง อาจจะโดนบ่นกลับมาได้นะเออ
  7. ทำไมอาจารย์ถึงเป็นแม่คนที่สอง? ตอนที่น้ำน้อยเป็นนักเรียนก็ไม่เข้าใจถ่องแท้หรอก แต่พอมาได้สัมผัสแล้วก็พบว่า อาจารย์ทุกคนรักลูกศิษย์เหมือนลูก คอยดูแลเวลานักเรียนเป็นลม คอยสั่งสอนให้เป็นคนดี (มีอย่างหนึ่งที่น้ำน้อยเพิ่งรู้ หนังสือที่นักเรียนได้ซื้อไป อาจารย์นี่ล่ะเป็นคนคัดแยก)

น้ำน้อยเขียนสรุปจากความรู้สึกของตนเองเปรียบเทียบกับวันเด็กจนถึงวัยโต หากใครมีความคิดเห็นเพิ่มเติมหรือยังไงก็ช่วยแสดงความคิดเห็นนะคะ เพื่อความเข้าใจซึ่งกันและกัน ระหว่างครูและนักเรียน ตลอดไปจนถึงผู้ใหญ่และเด็กค่ะ 😀

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Anti-spam image