เก็บเซลล์…7 วัน


วันที่17 แอดมิด รพ.ฉีดยาสองวัน วันที่ 19ต้องเข้าห้องปลอดเชื้อ…เพื่อเก็บเซลล์ วิธีเก็บช่างสุดแสนทรมาน สำหรับที่ผ่านมา ว่าเก็บเซลล์ทรมานที่สุด เพราะต้องนอนนิ่งๆห้ามขยับกระดุกกระดิกเด็ดขาด ตลอด 200 นาที  ถ้ารวมๆทั้งการเอาสายเข้า ออก น่าจะประมาณ 4 ชม. พอดี

 

 ‘เหลือเวลาอีก 48 นาที เราไม่ไหวจริงๆ อยากขยับ เลยตัดสินใจ ขยับขา เพียงนิดเดียว สาบานได้ นิดเดียว เครื่องเก็บเซลล์เกิดร้องดัง เออเร่อ มีปัญหา ทำให้น้ำเกลือ+เลือดที่ดูดไป ปล่อยกลับเข้าคืนสู่ร่างกายข้าพเจ้าอย่างไม่มีโปรเเกรมควบคุม เกิดอาการไอ แน่นหน้าอก ปากจีบ มือจีบ เท้าจีบ หงิกงอ จนคล้ายคนเป็นโปลิโอ ไม่ไหวแล้ว พูดไม่ได้ ปากชาไปหมด หมอเห็น ตกใจกันยกห้อง ต้องปิดเครื่องกะทันหัน’

วันแรกที่เก็บ  คุณหมอบอกว่า ต้องกรีดหน้าขา ตรงที่มีเส้นเลือดใหญ่ สอดสายเข้าไป คาไว้ จกว่าจะได้เซลล์ครบตามจำนวน ซึ่งต้องการเซลล์ 2,500,000 เซลล์ ต่อน้ำหนัก 1 กิโลกรัม ก็คูณเข้าไปเถอะ อีหนูเอ๋ย ว่าต้องเก็บเท่าไหร่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

เมื่อทำการผ่าตัดเล็ก เพื่อวางสายที่จะเก็บเซลล์เสร็จเรียบร้อย ซึ่งกรีดหน้าขา ไกล้ๆ ขาหนีบ (ข้างจุ๊จิ๊) แล้วยัดสายเข้าไป มีท่อพลาสติกเล็กๆสีฟ้าป้องกันการงอด้วยอ่ะ เรียบร้อย ก้อเย็บปิดไว้จำนวน 2 เข็ม แล้วเริ่มเก็บทันที  วันแรกที่เก็บ เห็นพี่เจ้าหน้าที่บอกว่าเก็บรอบน้อย นอน 4 ชม. เต็มๆ ซึ่งมันเป็นไปได้ยาก ที่จะไม่ขยับเขยื่อนเลย เพราะขนาดแค่คนนอนหลับธรรมดายังต้องพลิกตัวเหอะ แต่ทั้งพี่หมอ พี่พยาบาล ทุกคน บอกว่า เราต้องช่วยกันกัน ต้องทำให้ได้นะ ต้องร่วมมือกัน เราก็เลยต้อง สู้ๆๆ ซึ่งหมอได้แจ้งอาการที่จะเกิดแล้วว่า จะมีอาการ มือจีบ เท้าจีบ หายใจติดขัด และอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งเราก็ยอมรับแต่โดยดี

ผ่านไป ชม.แรก ได้อย่างลำบาก ซึ่งเราเมื่อย ปวดขา อยากขยับ แต่ขายังมีแข็มและท่อสายยางอยู่ ทำไงดี ถามพี่เจ้าหน้าที่ บอกว่า ขยับนิ้วเท้าแทนได้ไหม (ให้ตายเหอะขยับนิ้วเท้าแทนนี่นะ?) น้ำหนักเราก็เยอะ นอนเป็นชั่วโมงแล้ว ไม่ไหว ทำไง

หลับดีกว่า ปรากฎว่า หลับไม่ได้ เพราะเครื่องยังดูดเลือดเรา จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ มันทรมานนะ เริ่มชา ปากกระดุก ชามากๆ แต่เราไม่แจ้งหมอ ไม่แจ้งใคร สักพักได้ยินเสียงโทรศัพท์ของพี่หมอ มีใครโทมาตามไม่รู้ สรุป เราได้อยู่กับพี่หมอคนที่ผ่าตัด แต่พี่หมออีกคนไม่ได้อยู่กะเรา เราก็ทนจนเวลาเข้าสู่ ชั่วโมงที่สอง 

เริ่มทรมาน เหลืออีกตั้ง 2 ชม. กว่าจะครบกำหนด(ของการเก็บวันนี้) ทำไงดี สวดมนต์ ฮัมเพลง มองนาฬิกา ทำไมมันเดินช้าแบบนี้ นาฬิกาเสียเปล่าเนี่ย? ไม่ไหวแล้ว…สุดท้ายก็ผ่านไปได้

ชัวโมงที่ 3 เข้ามา  เหลือเวลาอีก 48 นาที เราไม่ไหวจริงๆ อยากขยับ เลยตัดสินใจ ขยับขา เพียงนิดเดียว สาบานได้ นิดเดียว เครื่องเก็บเซลล์เกิดร้องดัง เออเร่อ มีปัญหา ทำให้น้ำเกลือ+เลือดที่ดูดไป ปล่อยกลับเข้าคืนสู่ร่างกายข้าพเจ้าอย่างไม่มีโปรเเกรมควบคุม เกิดอาการไอ แน่นหน้าอก ปากจีบ มือจีบ เท้าจีบ หงิกงอ จนคล้ายคนเป็นโปลิโอ ไม่ไหวแล้ว พูดไม่ได้ ปากชาไปหมด หมอเห็น ตกใจกันยกห้อง ต้องปิดเครื่องกะทันหัน หมอได้ช่วยชีวิตไว้ทัน กว่าจะดีขึ้นได้ต้องใช้เวลาร่วม 50 นาที นึกแล้วก้อสมน้ำหน้าตัวเองไม่มีความอดทน แต่ก็อย่างว่าค่ะ ใครจะนอนแบบไม่ขยับได้ 4 ชม. โดยปราศจากเครื่องล็อก?

เย็นของวันนี้ 19 สค. พี่หมอโทรมาถามว่า เกิดอะไรขึ้น เราได้แจ้งอาการไป พี่หมอถามกลับว่า จะสู้ต่อรึเปล่า หรือจะถอย เพราะตอนนี้เราไม่มีตัวโรคอยู่แล้วเหมือนคนไม่เคยป่วยเลย   เราก้อตอบไปว่า สู้ต่อค่ะ อยากล้างให้สอาด ไม่อยากให้มันกับมาอีก ขอสู้ต่อค่ะ หมอโอเค งั้นเจอกันพรุ่งนี้ ครับ!!

20 สค. ผ่านได้โดยทุลักทะเล พยายามไม่ขยับ พี่หมอเพิ่มรอบในการตักเม็ดเลือดขาว เป็น 14 และ 21 เรามีอาการค่อนข้างรุนแรงมาก วันนี้ มือจีบ เท้าจีบ ตัวซีดขาว แต่ก้อผ่านได้ ทรมานสุดๆๆ

21 สค. พี่หมอมาแต่เช้า แปดโมง มาเก็บอีก บอกวันนี้น่าจะวันสุดท้าย คงพอแล้วล่ะ เหอๆๆๆ  ดีใจค่ะ วันสุดท้ายที่จะทรมาน เราต้องทน แต่น้ำตามันไหล เพราะรู้ถึงความทรมานที่จะเกิดขึ้น จากการเขียวช้ำไปทั้งตัวจากการฉีดยา และขาที่เดินแสนจะลำบาก เข้าห้องน้ำก็ไม่สะดวก แต่ก้อสู้ ทน พี่หมอก้อคอยให้กำลังใจ พี่หมออภิชาติให้ยาทุกชั่วโมง ตลอดเวลาที่เ็ก็บเซลล์เพื่อป้องกันอาการกำเริบ(ทำไมพี่หมอไม่เฝ้าและให้เรานะเมื่อสองวันที่แล้ว) แล้วก้อได้คุยกับพี่เก๋ เจ้าหน้าที่คลังเลือด มีเมตตาคุยกับเราให้ไม่จดจ่อกับความเจ็บปวด ถึงเราจะทรมานแต่วันนี้มันผ่านไปช้ากว่าทุกวัน

22 สค.  ผลยังไม่ออก เครื่องเออเร่อ ต้องรอ มีคนไข้รายใหม่มาเพิ่ม อาการเราก็ดีขึ้น และก็ได้ย้ายมาพักฟื้นที่ห้องแยกเดี่ยว นอนเจ็บปวดทรมานกับขาที่ยังไม่เอาเข็มออกคนเดียว…มีความสุข น้ำตาไหลทั้งวัน!

23 แปดโมง พี่หมอโทรมาหา บอกว่า ผลออกแล้วนะครับ ครบแล้ว เดี๋ยวพี่หมออภิชาติมาถอดเข็มให้นะ แล้วก็กลับบ้านได้ ไม่มียา ไม่มีนัด เดี๋ยวพี่หมอจะโทรหาเรื่อยๆว่าจะต้องมานอนวันไหน ซึ่งหนูจะได้พักประมาน 1 เืืดือน ต้องบำรุงร่างกาย และควบคุมอาหารนะครับ และเเล้ว ก็ได้กลับบ้านเมื่อดูละครจบ เวลา 14.12 นาที รวมทั้งหมดใช้เวลา อยู่โรงพยาบาล 7 วัน น้ำหนักลด 3 กก. สาธุ!!


 

* แอดมิด คือ การนอนโรงพยาบาลเพื่อรอดูอาการค่า ^ ^ 

 


หนึ่งความคิดบน “เก็บเซลล์…7 วัน”

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Anti-spam image