ปลูกถ่ายเซลล์ของจริง

12039537_998705303484801_4637234727953078461_n
รูปนี้มาจากเพจ FB: Growtogether photography.

และแล้ว..ก็มาถึง หลังจากผ่านไปวันเดียว ยาเคมีก็เข้ามา หมอเรียกมันว่า สูตร บีม ซึ่งมียาไม่กี่ตัวสลับกันให้ไปมา แต่ทว่าให้อยู่หกวัน วันที่เจ็ดใส่เซลล์ เริ่มให้วันแรกคือ วันที่ 20 ต.ค. 54 ฟังนะคะ ยาวันแรก ตัวแรก ที่ได้ให้ 6 ชม. ระหว่างที่ให้ เริ่มมีอาการแน่นหน้าอกเล็กน้อย แสบร้อนผ่าวทั้งตัว พอครบ 6 ชม. ก็จะได้ยาอีกตัว ระหว่างนั้นเพียง 40 นาที เลือดค่ะ เลือดไหลออกจากปาก ตอนแรกคิดว่านอนน้ำลายไหล เอ๊ะ! ไม่ใช่ มันสีน้ำตาล เค็มปะแล่มๆ เราก็เลยบ้วนน้ำลายทิ้ง มันเป็นสีน้ำตาลแดงๆค่ะ รู้สึกว่าเค็มและเริ่มมีเนื้อเยื่อเปื่อยๆ หลุดในปาก หลังจากนั้นมาอีก 20 นาที เลือดสดๆค่ะ ไหลตกโผะเผะในปากเลย เราก็เลยเรียกพยาบาล กว่าจะเข้ามาได้ ก็ต้องพิถีพิถันหน่อย ใส่กราว หมวก แมท เซฟเชื้อเต็มที่ แต่อ้วกออกมาแล้ว…

     ค่ะ..นี่แค่ยาตัวแรกของวันแรก ปากก็เปื่อยขนาดนี้ พี่หมอสั่งยาชามาให้บ้วนปาก แล้วต้องกลืนด้วย โอ๊ว…เป็นอะไรที่ทรมานมาก เคยกลืนนะ ของคาวๆไม่อร่อยที่สุดในโลก แต่พอมาเจอยาพี่หมอ..ไอ้ตัวนั้นน่ะ ให้กลืนทุกวัน สบายๆๆ^^

     แต่มันก็เป็นป้องกันที่ดีที่สุด โอกาสหายขาดเกือบร้อย ถ้าไม่บาปหนักคงไม่ได้มาทรมานอีก คราวนี้คงตายไปเลย ก็ทนๆให้ยามาถึงวันที่หก วันที่เจ็ด พี่หมอมา ถ่าย เซลล์ที่เก็บไปใส่ตัวเรา เพื่อ ปลูก ให้รอดติดเป็นเซลล์ และเจริญเติบโตในร่างกายเรา

      ในระหว่างใส่เซลล์ ขอร้องนะคะ ไม่อยากอธิบายเท่าไหร่ ทรมานค่ะ มากมาย อ้วกทะลัก เหม็นมากที่สุดเท่าที่เคยเจอมาในการเกิดเป็นคน มันคาวเลือด ไม่ใช่สิ มันคาวกลิ่นเกล็ดเลือด ไม่ทราบค่ะอธิบายไม่ได้ แต่มันเหม็นจริงๆ และทรมานมาก ปวดท้อง ปวดหัว แน่นหน้าอก หัวใจเต้นผิดปกติ ความดันดรอป รั้งคอ อ้วกๆๆ ทุกอย่างมันรุนแรงที่สุดค่ะ หัวแทบระเบิด หน้าอกราวกับมีคนขึ้นเหยียบ อะไรทำนองนี้ ทุกอย่างล้วนทรมาน คิดว่าตายแน่ แต่มั่นใจพี่หมอ เพราะพี่หมอหลายคนอยู่ด้วยตลอดเวลา ล้วนแล้วแต่ระดับอาจารย์เก่งๆทั้งนั้น เราต้องไม่ตาย มั่นใจๆๆๆ ค่ะ

     2 วันค่ะ ใส่เซลล์ สอง วัน ทรมานแค่นั้น…คิดว่าหมดแล้ว ไม่ทรมานอีกแล้ว ต่อไปคงแค่ รอให้เซลล์เกิด ติด เจริญเติบโต ซึ่งก็นับๆ แค่ 10 วันเองที่ผ่านมา ทำไมพี่หมอต้องให้นอนเดือนสองเดือน อาการแบบนี้ หนูขับรถกลับบ้านเองสบายๆๆๆ

     ทว่า  เหตุการณ์ไม่เกิดไม่ได้เป็นอย่างที่คิด อาการของเราหนักขึ้นตั้งแต่ที่คิดว่าตัวเองขับรถกลับบ้านเองได้สบายๆไม่เจ็บปวดทรมานอะไร มันกลับกลายเป็นว่า 2 ชม.ผ่านไป ก็อ้วกจนไม่มีแรงลุกขึ้นนั่ง ขนาดนั่งอ้วกบนเตียง ไม่รู้น้ำเขียวๆมาจากไหน อ้วกที200 cc 450 cc งี้ แถมอ้วกทุกทั้ง ขี้ไหลออกมาทุกครั้งแบบอั้นไม่ได้ เลอะเต็มที่นอน กราบขอบพระคุณพี่พยาบาลที่คอยมาอาบน้ำเช็ดตัวให้ชนิดแบบไม่มีอะไร หลืบไหน ที่ไม่โดนล่วงล้ำ รู้ทุกซอกทุกมุมเลยทีเดียว หุหุ รักพี่พยาบาลทุกคน…

    ค่ะ..มันทรมานที่สุดอีกครั้ง เป็นแบบนั้นหนักๆๆ เลยแบบว่า ทุก 15 นาทีเลย จนไม่มีแรงหายใจเอง กินไรไม่ได้เลย น้ำหนักลงฮวบในสองวัน อาการเริมแย่มาก พี่หมอก็จัดไขมัน สารอาหาร น้ำตาล ทุกอย่างที่จำเป็นมาให้…(ไม่อยากได้เลย อยากผอมๆ)  แต่เขาก็เห็นสมควรและตกใจ ผ่านไป สามวัน อาการหนักมาก ไม่มีท่าทีว่าจะดีขึ้น ตอนแรกเราคิดถอดใจ หมอก็รั้งไว้เต็มที่ เราไม่ยอมหลับ ทีมแพทย์ช่วยกันรั้งไว้ร่วม 6 ชม.

     เมื่อเราไม่ยอมแพ้..กลับมาได้ เราต้องไหว พี่หมอบอกคุณคือความหวัง..เอ๊ะ!! งงเลย..(เดียวจะเล่าให้ฟังคราวหน้านะคะ จะมีชื่อว่า “คุณคือความหวัง”) ต้องสู้นะ งั้นพี่หมอจะไม่รักษาใครอีก ถ้าน้องทรายไม่สำเร็จ! (หนูก็คงไม่ได้ไปรักษากับใครอีกเช่นกันพี่หมอ ^^)

 

   พอครบเจ็ดวัน..อาการแย่มากๆๆ พยาบาลโทตามญาติ พี่หมอบอกคุณแม่ต้องทำใจ !!

แม่ลางานด่วนจี๋ มาดูลูกสาว แม่ลายาวเลย 10 วัน อาการไม่ได้ดีขึ้นเท่าไหร่ น่าอัศจรรย์ยิ่งหนัก พอได้เจอหน้าแม่ ไม่รู้แรงมาจากไหน หายใจเองได้แล้ว..ขอหมอถอดออกซิเจน อยากคุยกับแม่ เจอแม่แล้วร้อง แม่ดีใจ ที่เห็นร้องได้ ทุกคนดีใจ ที่มีแรงขึ้น…

เริ่มวันที่ 10 หลังใส่เซลล์ อาการที่มีคุณแม่และพี่สาวมาดู เราก็เริ่มลุกขึ้นนั่งอ้วกได้ ลุกขึ้นนั่งถ่ายได้ แต่กินไรยังไม่ได้อยู่ดี แม้กระทั่งจิบน้ำ จิบเป็นอ้วก จิบเป็นอ้วกตลอดๆๆ ต้องให้ทุกอย่างทางเส้นเลือดดำเท่านั้น

  นี่ก็จะครบเดือนแล้ว อาการดีขึ้นมาก ดื่มน้ำได้ ทานข้าวทางปากได้ ถึงจะอ้วกบ้าง แต่ก็ดีมากๆๆ ถ้าเปรียบกับช่วงที่ผ่านมา..ใกล้หมดวันคุณแม่ลาแล้ว..พี่สาวก็กลับด้วย แต่เรายังออกจากห้องปลอดเชื้อไม่ได้ เริ่มมีอาการซึมเศร้ามาก ไม่อยากอยู่คนเดียวเลย แต่ทำไงได้ เราต้องหาย ต้องดีขึ้น

    วันนี้ อาการนับว่าดี นอนๆนั่งๆ พิมพ์ อยากบอกอาการ ว่า ดีขึ้นแล้ว มีหลายคนเป็นห่วงอยากรู้ข่าว นี่พยายามมากๆ แล้ว อยากบอกว่า ระหว่างที่นั่งพิมพ์ ก็มีอ้วกร่วมด้วย กว่าจะได้ขนาดนี้ ก็นับว่าใจรักมากๆๆ อาจจะหายไป แต่ไม่ตายค่ะ จะไม่ตาย พี่หมอเก่ง เก่งมาก พยาบาลก็ดูแลดี ทุกอย่างเพอร์เฟค โดยเฉพาะเรา..อิอิ มีเคสเดทนะคะ ใช่จะทนได้ทุกคน แต่อยากให้รู้ค่ะ พี่หมอเก่ง เก่งมาก หนูไม่ตาย หายอีกต่างหาก มารักษาที่นี่นะคะ ระยะสุดท้าย..พี่หมอทำหายมาสองรายแล้วค่ะ..หนูรายที่ สาม ที่ระยะสุดท้าย แล้วหาย อยากบอกว่า หนู เจ๋งสุด หนักสุด ด้วยเคสนี้ พี่อาจารย์หมอประสบผลสำเร็จ ทว่าด้วยการเปลี่ยนแผนรักษา (ถึงได้บอกไงคุณคือความหวังของหมอ เพราะรักษาโดยเปลี่ยนยาเป็นคนแรก และจะเป็นคนสุดท้ายถ้าไม่สำเร็จ มันเลยทรมานสุดๆๆๆๆ) ค่ะ พี่อาจารย์หมอเดินเข้ามาหาด้วยความสะใจแบบบ้าคลั่ง ที่ผลดีเกินคาด หนูหายและยังดีขึ้นแบบก้าวกระโดด หมอได้ไปประชุมไต้หวันเลย ดีใจกับพี่หมอด้วยนะคะ พี่หมอทั้งไปบนเจ้าพ่อ ไปทอดกระถินให้เรา ขอให้เราดีขึ้น ขอให้แกประสบผลสำเร็จในเคสนี้ เอาไปเอามา ก็มาสารภาพความจริงกับเรา แต่ดีใจค่ะ รักพี่หมอมาก พี่หมอเป็นอีกคนที่ให้ชีวิตใหม่หนู ขอบคุณทุกความห่วงใยนะคะ

2 thoughts on “ปลูกถ่ายเซลล์ของจริง”

  1. สู้ๆนะค่ะ นั่งอ่านไปน้ำตาไหลไปโดยไม่รู้ตัวเลย :cry: ลำคอตีบตันไปหมด เห็นภาพ
    เลยว่าคุณเจ็บปวดแค่ไหน ขอให้กลับมาเป็นคนที่น่ารักเหมือนเดิมนะค่ะ
    ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธ์ทั้งหลายจงคุ้มครองคุณให้หายวันหายคืน
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Anti-spam image