บทที่ 18 ความรักครั้งเก่า (ยังไม่จบตอน)

บทที่ 18

ความรักครั้งเก่า

                ความมืดเข้าปกคลุมภายในโรงพยาบาล ธีรเดชไปหาหมอหลังจากกลับสถานีตำรวจเพราะต้องนำใบแจ้งความให้หมอตรวจยืนยันบาดแผล คู่หมั้นของเขาฟังคำแนะนำจากหมออย่างตั้งใจ แม้จะเคยพูดว่าไม่สนใจก็ตาม

 

“เดี๋ยวนายกินยาเลยนะ ถึงบ้านจะได้กินข้าว” เอยเอายาก่อนอาหารใส่มือธีรเดชแล้วเตรียมหยิบน้ำให้ในขณะที่คนขับรถกำลังถอยรถ

“…” หนุ่มหล่อเอาแต่มองเอย เพราะเขาไม่เคยเห็นเอยดูแลใครนอกจากนาวาเลยรู้สึกเป็นสถานการณ์ซึ่งหาดูได้ยาก เขากลัวว่าถ้าละสายตาไปแล้วจะไม่เห็นเด็กแสบในมุมแบบนี้อีก

“กินสิ มัวแต่ยิ้มอยู่ได้” เอยพูดอีกครั้งเมื่อเห็นคู่หมั้นไม่ยอมทำตามสั่ง ธีรเดชไม่พูดอะไร เขากินยาและรับน้ำจากเอยมาดื่มทันที

“เป็นใบ้หรือไง ทำไมไม่เห็นนายพูดอะไรเลย” เอยแปลกใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบ ปกติแล้วคนตรงหน้ามักพูดอะไรชวนโมโหประจำ

“ฉันกลัว” ธีรเดชมองหน้าเอยแล้วส่งขวดน้ำให้

“กลัวอะไร” เอยเอาขวดน้ำเก็บใส่กระเป๋าผ้าซึ่งวางอยู่เบาะข้าง

“กลัวว่า ถ้าฉันพูดอะไรไปไม่เข้าหูเธอจะไม่ดูแลฉันอย่างที่ทำอยู่นี่” ธีรเดชยิ้ม ส่งสายตาหวานให้เอย ทำให้ผู้ถูกกระทำรีบหลบสายตาเพราะกลัวถูกจับได้

“เห็นใครเจ็บฉันก็ดูแลทั้งนั้นแหละ” เอยแอบอมยิ้มก่อนที่จะปั้นหน้าปกติ เพชรและหินมองตากันอย่างรู้ใจ

 

ธีรเดชนอนอยู่ภายในห้องนอนสีดำก่อนที่คนรับใช้จะยกอาหารและถังน้ำขนาดเล็กมาให้ หนุ่มหล่อยิ้มเมื่อเห็นเอยเดินเข้ามาพร้อมกับโถน้ำแข็ง คนรับใช้วางอาหารบนโต๊ะก่อนที่จะเดินออกไปอย่างรู้งาน

“พ่อบอกให้ฉันมาดูแลนาย” เอยปั้นหน้าเฉย เมื่อเห็นอีกฝ่ายเอาแต่ยิ้มเลยหันไปทางอื่น

“เข้ามาใกล้ๆ สิ ฉันไม่ทำอะไรหรอก”

เอยวางโถใกล้ถังน้ำแล้วนำผ้าขนหนูจุ่มน้ำใส่น้ำแข็งบิดมันเพื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่าเธอไม่ได้เกรงกลัวเขา ธีรเดชแกะผ้าพันแผลบนใบหน้าออก

“ดีนะที่ดังไม่หักนะ ไม่อย่างนั้นหมดหล่อแย่” เอยนั่งลงบนเตียง เอาผ้าขนหนูค่อยๆ ประคบโหนกแก้มหนุ่มหล่อ

“เธอกำลังชมว่าฉันหล่อ” ธีรเดชยิ้ม โดยที่ไม่รู้ว่ารอยยิ้มของเขาทำให้อีกคนทำตัวไม่ถูก

“หลงตัวเอง” เอยเผลอยิ้มเล็กน้อย หันมองไปทางอื่น

“ไม่เห็นเธอมองฉันเลย ไม่กล้าสู้หน้าฉันเหรอ” ธีรเดชรีบจับมือเอยเมื่อเห็นเอยทำท่าจะถอนมือออก ผู้ถูกกระทำมองมืออีกฝ่ายทำท่าจะดึงออก แต่ก็มืออีกข้างหนึ่งโอบเอาไว้

“นี่นาย” เอยขัดขืน แต่ยิ่งขัดขืนก็ยิ่งถูกรัดแน่นจนใบหน้าเขาและเธอใกล้กัน ทำเอาหัวใจหญิงสาวเต้นตูมตามไม่เป็นจังหวะ

“เปล่า ฉันแค่ไม่อยากเห็นหน้าบูดเบี้ยวของนายต่างหาก” เอยหันไปทางอื่นทำให้แก้มสาวใกล้กับริมฝีปากคู่หมั้น ธีรเดชหอมแก้มหญิงสาว เมื่อผู้ถูกกระทำรู้ตัวก็หันมามองคนตรงหน้า

“ฉันรักเธอ แล้วเธอล่ะ รักฉันหรือเปล่า” ชายหนุ่มพูด สายตาเอยไหววูบเมื่อสองตาประสานกัน

“นี่นายจะแกล้งอะไรฉัน หรือว่าพูดเพราะแรงยุของคนในบ้าน” เอยได้สติจึงเลิกคิ้วหันไปทางอื่น

“ฉันไม่ได้แกล้งนะ ฉันพูดจริง แล้วเธอล่ะ รักฉันหรือเปล่า เธอยังไม่ตอบฉันเลย”

“ไม่” เอยตอบสั้น แม้ว่าในใจจะคิดตรงกันข้ามก็ตาม

“รัก พูดว่ารักสิ ถ้าไม่พูดฉันจะ…” ชายหนุ่มมองใบหน้าเอยก่อนที่จะมองหน้าอก

“นายจะทำอะไร” เอยมองตามธีรเดชถึงรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดไม่ซื่อ

“ฉันก็จะ ปล้ำ” ธีรเดชยิ้มเจ้าเล่ห์

เอยหน้าแดงเป็นลูกตำลึงเมื่อได้ฟังคำตอบ ตาขี้เก๊กหน้าบวมแล้วยังทำหื่นอีก

“จะบอกหรือไม่บอก”

“ไม่” เอาทำเสียงแข็งตอบทันควัน

“แสดงว่าอยากให้ปล้ำ” ธีรเดชฉีกยิ้มทำท่าจะหอมต้นคอเอย

“บอก ฉันบอกก็ได้” ผู้ถูกกระทำหลับตาปี๋รีบตอบทันที ชายหนุ่มจึงหยุด เอยหน้าแดงก่อนที่จะตอบออกไป “ฉัน…ฉันรักนาย ปล่อยได้หรือยัง”

“ยัง” ธีรเดชอมยิ้มหันแก้มให้ “หอมแก้มฉันก่อนสิ”

“ได้ หลับตาก่อนสิ” เอยยิ้มหวาน

ธีรเดชยอมหลับตาคลายอ้อมกอดรอรับจุมพิต แต่เอยเอาหมอนดันหน้าเขาออกไป ชายหนุ่มร้องเสียงหลง ปล่อยเอยออกจากพันธนาการ

“โอ๊ย” หนุ่มหล่อเอาหมอนออกจับใบหน้าตัวเอง

“ฝันไปเถอะ ตาขี้เก๊ก” เอยพูดก่อนที่จะวิ่งหนีออกจากห้อง

“ยัยเด็กปากแข็ง” ธีรเดชยิ้ม

 

ใบหน้าของธีรเดชเริ่มบวมอย่างเห็นได้ชัดในเช้าวันรุ่งขึ้น เอยเอาผ้าห่อไข่แล้วประคบให้คู่หมั้นพลางหัวเราะ

“หน้านายบวมเหมือนศพเลย” เอยไม่หยุดหัวเราในขณะที่ธีรเดชทำหน้าเซ็ง

“พอแล้ว เดี๋ยวฉันทำเองดีกว่า” ธีรเดชเอาผ้าห่อไข่จากมือเอยมาประคบโหนกแก้มตัวเอง หญิงสาวยิ้มแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนที่คนรับใช้จะเดินเข้ามา

“คุณธีร์ คุณสามาขอพบค่ะ ไม่ทราบว่าให้เข้ามาเลยไหมคะ” หญิงสาวผมม้าผมยาวมัดผมในกระโปรงสีน้ำเงินพูด

“ให้เข้ามาเลย” ธีรเดชยิ้มดีใจซึ่งเป็นปกติของคนไม่สบายก็อยากให้คนมาเยี่ยมเป็นธรรมดา แต่เอยกลับรู้สึกเจ็บแปลบในรอยยิ้มนั่น

“เดี๋ยวฉันไปต้อนรับครูสาก่อนนะ” เอยรีบรุดออกไป คนอย่างครูสาใครก็อยากอยู่ใกล้ ถึงแม้ว่าทั้งคู่จะเคยบอกว่าเขาไม่คิดอะไร แต่ธีรเดชก็ยอมบาดเจ็บเพื่อให้ครูสาปลอดภัย เธอรู้สึกเกลียดตัวเองที่มีความรู้สึกแบบนี้

 

“สวัสดีค่ะ ครูสา” เอยยิ้มก่อนที่จะยกมือไหว้เมื่อเห็นครูสาเดินเข้ามาในบริเวณคฤหาสน์

“สวัสดีค่ะ พินัยเป็นยังไงบ้าง” ครูสาในชุดกระโปรงยาวรับไหว้แล้วยกกระเช้าผลไม้ให้เอย

“ก็สบายดีนะคะ ตาขี้เก๊กคงดีใจที่คุณครูมา เชิญคุณครูข้างบนเลยค่ะ” เอยหมุนตัวทำท่าจะเดินแต่ครูสาพูดบางอย่างทำให้เธอต้องหยุด

“เดี๋ยวรอแฟนครูก่อน พอดีเขาเอารถไปจอด นั่นไงมาพอดีเลย” หนุ่มอ้วนเดินเข้ามาด้วยชุดกางเกงขายาวเสื้อเชิ้ตลายตารางดูสุภาพเป็นพิเศษ สาเดินเข้าไปดึงแขนสามีทำให้เอยเริ่มรู้สึกดีขึ้น อย่างน้อยครูสาก็รักสามีของเขา แต่ใจของธีรเดชล่ะ จะตัดใจจากคนรักเก่าได้จริงหรือเปล่า

“เชิญข้างบนค่ะ” เอยยกมือไหว้แขกผู้ชาย พยายามปิดบังความรู้สึกภายในด้วยรอยยิ้มแล้วเดินนำขึ้นบันไดไป

 

<< บทที่ 17 เอาคืนบทส่งท้าย รักหรือหลอก >>

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Anti-spam image

ข้ามไปยังทูลบาร์